29
Nov 15

Wie verzekerd zich vandaag de dag nog

Het lijkt wel op een slogan van een nieuwe verzekeraar. Echter vragen steeds meer Nederlanders zich af of verzekeren nog wel moet. Waar vroeger mensen zich spreekwoordelijk lieten verzekeren tot in hun steunzolen, ziet men vandaag de dag een verschuiving van dit beeld.

AhezoRdlbb8Tfy2-0bmEXUbE3wnAwrLzZj7shVBXYpwh Het idee dat mensen zich meer en meer gaan verzekeren voor bedragen welke ze niet kunnen betalen lijkt de boventoon te gaan voeren bij steeds meer Nederlanders.

Deze gedachte komt voort uit cijfers waaruit blijkt dat verzekeraars gemiddeld 5 tot 10 % uitkeren aan schades en dergelijke… Met andere woorden, in heel veel gevallen loont het niet om een verzekering af te sluiten maar om juist die ene schade zelf te betalen…

Het is uiteraard het stuk “angst” wat er voor zorgt dat mensen toch een premie afsluiten met een relatief gezien laag maandbedrag wat deze angst eigenlijk moet dekken. Dit is natuurlijk ook de psychologische reden dat verzekeringsbedrijven hun premies opknippen als het ware in maandbedragen, zodat deze kleiner lijken en hun risico op wanbetaling enorm wordt gespreid.

Vandaag de dag kun je namelijk bijna elke verzekering wel aangaan per telefoon/ online/ deur tot deur verkoop etc…  de modellen worden eindeloos hierin alsmede het type verzekering wat je overal kunt afsluiten.

Hetgeen hier wellicht een beetje uit de pas loopt is een bekende polis, namelijk die van de uitvaart. Dit is voor heel veel Nederlanders een polis waar men niet graag over nadenkt, aldus Huub Teesing. De reden hiervoor kan zijn dat dit veelal met negatieve gevoelens te maken heeft (dood) of het nalaten van je nabestaanden.

Toch blijft het dan vreemd dat sommige mensen ervoor kiezen om bij dit soort tragische gebeurtenissen te zien dat zij geld lenen van andere mensen om hun geliefde te kunnen begraven of cremeren. Wat Huub Teesing dan vreemd vind is dat deze mensen daarna vaak hun kop in het zand steken om net te doen alsof er niets is gebeurd. Wat is dan nog ethisch verantwoord richting nabestaanden?

29
Nov 15

Parijs en haar invloed

Het was de stad van de liefde en dat moet het eigenlijk nog steeds zijn. Voor vele is Frankrijk het land van croissants, campings, voetbal en heerlijke wijn. Eigenlijk alle ingrediënten voor een rustig en prettig verblijf. En dan is er vrijdag e 13e… in combinatie met Parijs nu een tragedie. Dit is wederom een dag welke veel mensen zich nog lang zullen blijven herinneren middels de vraag: “Waar was jij op dat moment”… En nog vele zullen zich dit ook exact weten. Huub Teesing vind het vreselijk om te lezen en te zien wat er is gebeurt in de Franse hoofdstad. Het feit dat een paar knotsgekke mensen met een bizarre ideologie zulke vreselijke dingen kunnen aandoen is helaas een feit geworden. De schrik die veel mensen met zich meedragen de komende jaren is veelzeggend.

Ahf6653n3cC5wZw8trzqsMirfG_Ls8T5puqJ1aY1mIEk Het idee dat men solitair moest zijn en zich als 1 Frankrijk moet gedragen klinkt heel goed, echter blijft er in het achterhoofd van veel mensen nog het trauma zitten van zo’n aanslag. Een voorbeeld hiervan was bijvoorbeeld het incident een paar dagen later met een rotje (lees vuurwerk), waardoor een heuse “stampete” op gang kwam. Dit aspect is veelzeggend over de manier waarop mensen bepaalde zaken verwerken. Een militair met PTSS (post traumatische stress stoornis) geneest immers ook niet in 1 dag. Aan dit aspect wordt vaak te snel voorbij gegaan. Dat is in combinatie met terrorisme voor een normale burger al helemaal wat anders. In het cognitieve geheugen van mensen worden dit soort zaken vrij snel getriggerd wat leidt tot een ander soortige reactie dan dat mensen zich voornemen. Ooit was een slogan van Warchild wat deze situatie beschreef als volgt: Help Warchild de oorlog uit een kind te halen! Huub Teesing hoopt dat mensen zich gaan beseffen van de impact die hun daden hebben en de consequenties die dit tot gevolg hebben.

16
Nov 15

Zijn elektrische auto’s de toekomst?

Velen denken op dit moment, dat elektrisch rijden de toekomst is. De regering helpt daar ook een handje in mee, door die auto’s gunstig te belasten. Je zou daardoor minder fossiele brandstoffen gebruiken en dat is dan goed voor het milieu. Maar die auto’s moeten wel gemaakt worden en worden na verloop van tijd ook weer afgedankt. TESLA is zo’n voorbeeld. Deze auto’s worden nu in Tilburg geassembleerd. Het is bekend, dat veel componenten uit deze auto kunnen worden hergebruikt, maar het grote accupakket vormt de grootste uitdaging, aldus Huub Teesing.

Huub TeesingDe meeste accu’s en batterijen in bijvoorbeeld mobiele telefoons worden gemaakt met Lithium. Dit element komt uit mijnen in Argentinië, Bolivia en Chili. Het lijkt logisch om Lithium te recyclen uit batterijen en accu’s, maar zolang de kostprijs uit de mijnen lager is, zal dit niet op grote schaal worden gedaan. Er zijn ook accu’s met andere samenstellingen, bijvoorbeeld met metalen als kobalt en nikkel. Deze metalen zijn heel duur, waardoor recyclen wel loont.
Sommige fabrikanten nemen nu toch hun verantwoordelijkheid. Na gebruik in auto’s zijn er andere toepassingen mogelijk. In Amerika gebeurt het al, maar in Europa nog op zeer beperkte schaal. Als die accu’s worden gebundeld, kunnen ze worden gebruikt voor de opslag van zonne- en windenergie. Naar de mening van Huub Teesing zou deEuropese Unie dit veel meer moeten aanmoedigen. Umicore is een onderneming, die de hele accu weet te recyclen. Zo wordt kobalt, het duurste metaal in sommige accu’s, omgevormd tot een nieuw product, dat door de makers van accu’s en batterijen opnieuw gebruikt kan worden. Een groot deel van de accu, waar lithium is in verwerkt, wordt uiteindelijk gebruikt in de cementindustrie. Zo wordt het volgens TESLA mogelijk de accu’s in de nabije toekomst winstgevend te recyclen. En om die termijn te overbruggen, zullen regeringen financieel moeten bijspringen, aldus Huub Teesing


Copyright © 2017 Huub Teesing – Teesing Group
Proudly powered by WordPress, Free WordPress Themes